4 Störf sem ég hef unnið við:
Vegagerðin
Raftíðni ehf.
Norðlenska matborðið
Skinney Þinganes hf.

4 bíómyndir sem ég get horft á aftur og aftur:
Pirates of the Caribean
The Boondock Saints
Jesus Christ Superstar frá ´67 eða e-ð.
Lion King

4 Staðir sem ég hef búið á: 
Hef búið á Skálafelli alla mína ævi.

4 Sjónvarpsþættir sem mér líkar við:
Boston Legal
Treshold
Cheers
Family guy

4 Staðir sem ég hef heimsótt í fríum:
Benidorm
Manchester
Vestmannaeyjar
Egilsstaðir

4 Bækur sem ég hef lesið oft:
Ókunn öfl
Álagaeldur
Harry Potter bækurnar
Narniu bækurnar

4 Staðir sem ég vildi heldur vera á núna:
Heima
Egyptalandi
Uppi á jökli
Kúbu

Tilvitnun dagsins: ,,This is what you´ll get."

Tók mig til áðan og ákvað að hnoða lífi í þessa blessaða bloggsíðu.. Var nærri því búinn að gleyma henni. Ýmislegt hefur á daga mína drifið síðan síðast, en þar sem svo langt er liðið nenni ég ekki að reyna að gera því einhver skil. Kannski helst að ég fluttist suður í menninguna í byrjun febrúar og var þar fram að páskum, er semsagt kominn aftur í fjörðinn. Í Reykjavíkinni bjó ég hjá Valda bróður og vann við rafvirkjun og var að taka hluta af meiraprófinu.

En ef horft er fram á við þá er helst að nefna það að ég útskrifast 20 maí. Dimmiterað á föstudaginn næsta og síðan er útskriftarferðin til Búlgaríu þann 25 maí.. og þarf nú ekki að spyrja að því að þar verður nú stuð. En nóg um það. Og nóg um allt. Ég er svo svakalega stoltur að hafa vakið bloggið á ný að ég tel þetta gott í bili og bið að heilsa.

Tilvitnun dagsins: ,,Lights will guide you home"

Ég á það til að hugsa af og til og á meðan ég lá uppí rúmi í dag og í gær hóstandi úr mér kvefi þá gafst mér extra mikill tími til að hugsa. Mér var hugsað til mannsins sjálfs og þeirra galla sem þetta fyrirbæri hefur. Ég komst að þeirri niðurstöðu að maðurinn er langt frá þeirri fullkomnun sem hann telur sig hafa. Ýmsa stóra galla þarf að lagfæra áður en hann getur talið sig fullkominn. Ýmsir hlutir koma til greina, misalvarlegir. En í fyrsta sæti set ég;

      að falla í freistni..

Ég var klukkaður, og er klikkaður. Það merkir að ég eigi að setja fram fimm saðreyndir um sjálfan mig. Lagó.

      * Ég er dellukarl. Ég fæ dellu fyrir bílum, hjólum og öllu sem tengist svona sporti.
      * Ég er sveitalubbi.
      * Ég fer aldrei að sofa þó svo að ég sé að drepast úr þreytu, endar alltaf með því að  ég     steinrotist seint og síðarmeir og vakna allveg kolruglaður á morgnana vegna svefnleysis.
      * Ég fæ samviskubit yfir öllu.
      * Ég á mjög erfitt með að treysta fólki.

Þar hafið þið það, og þá má fara yfir í aðra sálma. Af mér er ekkert að frétta nema að ég er búinn að vera að vinna á fullu í sláturhúsinu með pólverjum, bretum, tékkum, ungverjum , örfáum íslendingum og ljóshærðum sænskum stelpum. Nóg að gera á þeim bæ. Ég er í frystinum og er þar með nokkrum öðrum. Tveir af þeim eru mjög svo tómir í hausnum og hafa þroska á við 5 ára börn, án gríns. Enda eru þeir kallaðir dumb´n´dumber. Blablabla.

Já ég er eitthvað frekar pirraður í augnblikinu og veit ekkert hvað ég á að vera að pikka hérna inn. Hmm.. ég er með nýtt lag á heilanum eftir að að hafa sungið la da singe la da rock´n´roll frá því að ég sá sænska fólkið í sláturhúsinu, en nýja lagið er úr gömlu teiknimyndinn Fuglastríðinu og er ástardúett Ólavíu og Ólivers.

Ég er alltaf að leita mér að takmörkum. Ég hef engin takmörk í augnablikinu og ég verð að finna einhver, ég sem er í lífsgæðakapphlaupi við sjálfan mig. Þannig að ef einhver hefur áhugaverð takmörk til að fást við þá má hinn sami endilega benda mér á þau. Allir nema Valdi bróðir sem stingur sennilega upp á því að ég fari glímukennslu eða hjólreiðakeppnir eða eitthvað álíka. En ok ég ætla búa mér til takmark núna.. hmm.. ok ég ætla að eignast heimsmet. Nú er bara spurninin, heimsmet í hverju... þarf að hugsa það lengra þar sem hausinn á mér er einhvers staðar útá þúfu í augnblikinu að blanda geði við störnunar á himninum. Sulta. Trúttí. Trúttí frúttí. Argh..

Ég hef verið að spá mikið í því undanfarið hvað það hefur verið geðveikt skemmtilegt að hafa verið uppi á öðrum tímum. T.d. fyrir svona 40-50 árum þegar Ísland var að rísa upp í siðmenninguna. Eða þá að hafa verið kúreki í vestrinu. Ég hefði verið geðveikt til í að vera kúreki þar. Ég hefði verið besti kúrekinn. Ég hefði náð öllum bófunum og allar kúrekastelpurnar hefðu verið skotnar í mér. Ég er barasta að hugsa um að verða kúreki að atvinnu. Ég ætla láta standa í símarskránni: Ingi St. Þorst. - Kúreki.. eða Kindreki verð að pæla aðeins í þessu. Kannski get ég líka orðið ljónatemjari og haft það sem aukavinnu. Góða nótt.

Tilvitnun dagsins: "Í grænum laufsskála í skóginum.." 


 

Mikið er ég drullu ógeðslega þreyttur á ýmsu. Það er allveg fáránlegt.. Ég held barasta að ég verði að fara að breyta aðeins til og flýja Hornafjörð í einhvern tíma. Er að spá í að breyta til og fara eitthvað annaðhvort eftir sláturvertíðina eða eftir áramót.

Það er réttast að reyna að henda einhverjum orðum hérna inn, en ég hef bara alls ekki verið mikið að spá í því undanfarið. Fór til benedorm í tvær vikur og var það allveg magnað, en ég nenni þó ekki að fara að rekja sögu ferðarinnar hér. Síðan ég kom heim á Hornafjörð 12 ágúst, hef ég bara verið að vinna á fullu og sulla um helgar. Er svona kominn á það núna að taka mér góða pásu frá sullinu, enda hef ég svo sem fengið eiginlega nóg af því.

En jæja, sumarið er víst á enda og haustrokið farið að blása og minna á sig, skammdegið er að færast yfir og maður er strax kominn með kvíða fyrir vetrinum, myrkrinu og kuldanum. Skólinn var settur um daginn og er ég þremur eða fjórum fögum, flestum fjarkenndum. Um jólin verð ég orðin stúdent og hef ég þá lokið þessari þrautagöngu. Það verður allveg frábært og maður þarf eiginilega að fara að huga alvarlega að framhaldinu. Hvað maður ætlar að fást við. Ég mun nú taka mér frí frá skóla í sennilega eitt og hálft ár eða svo. Eftir það verður maður mjög líklega kominn upp í háskóla.

Ég er rosalega rólegur og vær þessa dagana. Sennilega er það vegna þess að ég er búinn að vera vinna á fullu heima í sveitinni, meira og minna einn. Þegar maður er einn þá getur hugsað svo voðalega mikið. Ég er búinn að hugsa afskaplega mikið undanfarið, um allt milli himins og jarðar. Kem sennilega til með að halda því áfram.

Hef horft svolítið á sjónvarp eða öllu heldur leigðar eða sóttar myndir undanfarið. Flestar verið frekar slakar fyrir utan kannski tvær sem standa upp úr. Johnny Depp fer á kostum í Finding Neverland, og sömuleiðis drengirnir litlu sem leika með honum. Stórkostleg mynd sem enginn ætti að láta fram hjá sér fara. Hin myndin sem ég mæli með er Dot the i, ótrúlega hnittin mynd sem smellur virkilega vel saman. Er að bíða eftir að myndin Downfall verði einhvern tímann laus, en hún fjallar um síðustu daga Hitlers.

Svo held ég áfram. Á meðan ég hef verið að einbúast upp í sveit hef ég verið með mp3 spilarann í eyranu. Hef verið að hlusta á nýjustu afurð Sigur Rósar, diskinn Takk sem er ekki einu sinni kominn út, en honum lak á netið. Þessir drengir eru bara ótrúlegir, magnað hvað þeir geta haldið endalaust áfram að búa til aðeins öðruvísi og einlæga tónlist. Fyrir utan þenna disk hef ég verið með tvö lög stanslaust í kollinum, Sökudólgur óskast með Nýdönsk, og Eitt lag enn sem Hljómar fluttu upphaflega á íslenskunni (ekki Eurovision lagið).

Hafið þið heyrt um fellbylinn sem var að gera allt vitlaust í Ameríku? Hann var skírður Kathrine, eða Katrín. Merkilegt, samt frábært nafn á fellibyl. Smellpassar.

Annars held ég nú samt að ég fari að segja þetta gott í bili, tel þetta vera ágæta endurkomu eftir pásuna, aldrei að vita nema ég reyni að vera sæmilega duglegur. Byrja í sláturhúsinu í fyrramálið og verður nú aldeilis sælt að mæta þangað aftur.

Yfir og út.

Tilvitnun dagsins: ,,Vill einhver skýra út hvað er að gerast?"

Bara ad lata vita af mer fra benidorm, tetta er brjalad.

2. Kapítuli Á frásögn þessari skal hefja að kynna bræður þá sem saga þessi um snýst og mun það verk vera þó æri mikið, að grunar mig að blek það sem ég hef nú muni ekki endast mér lýsingar og kynningar þeirra Bjarnasona. Eigi mun þó vera að örvænta því kaupstaðarferð verður farin innan tíðar og mun ég þá biðjast þess við kaupmann Möller, að gefa mér blek í skiptum fyrir þá skildinga sem ég hef upp safnað. Bjarnasynir voru fimm talsins. Skal þeim elsta lýst í kapítula þessum en hinum bræðrum í þeim næstu. Bjarnasonur elsti bar nafn Vigfúsar föðurföður síns og sótti kosta nokkra til hans, en jafnframt nokkra í móður sinnar ætt. Er vigfús var enn í dúk vafinn hófust foreldar hans á byggingu nýs bæjarstæðis við hlið þess sem foreldar móður hans höfðu. Seinna koma í ljós að framkvæmd þessi var hin mesta þarfaþing, það er að Bjarnasynir urðu að lokum fimm og hús það sem Vigfús eyddi fyrstu árunum í hefði sprungið utan af þeim. Er Vigfús var þriggja vetra var bær foreldra hans reiðubúinn og flutti hann þangað um leið og hlóðir voru komnar í hús. Þar ólst Vigfús upp sem ósköp venjulegur piltur og gekk hann vel í öll þau störf sem fyrir hann voru lögð og oftar en ekki var talað um hversu ungur hann hóf störf mörg er af öðrum eldri skyldi unnin. Vigfús var þar af leiðandi jafnan kallaður námsfús. Vigfús var ljós sýndar, með geðfar létt og skap hið rólegasta. Hann nam lestur og skrift hjá prestfrú Síra Einars er var Síra sveit þessarar, og síðar hélt hann til Danmerkur í háskóla, en snerist hugur og gerðist vinnumaður þar hjá slátrara sem kenndi honum allar faglega hliðar þeirrar iðkar. Vigfús var og er með leggi loðna og kom fyrir í æsku að þá þurfti að rýja. Vigfús réri til sjávar reglulega. Hann hafði gaman og af hestum, og jafnframt var hann veiðimaður í sér, og hafði gjarnan með sér fiðurfénað úr móum heim af engjaslætti. Vigfús átti vingot við stúlkur nokkrar bæði í sömu sveit og öðrum. Engin þeirra þótti þó þá kosti bera sem til hans voru sagðir nauðsynlegir. En þó fann hann mær eina á ferð sinni um S- Múlasýslu og kvongaðist hann henni og var haldið brúðkaup heljarinnar mikið og sóttu gestir veislu um langan veg. Var kona þessi kölluð Vala og sóttist þeim brúðhjónum sambúðina vel allt til þeirra tíma sem þessi orð eru skrifuð og eflaust til æviloka. Segjum við þar með þessari grófri lýsingu á Vigfúsi og hans högum lokið og kemur hann ei aftur við sögu fyrr en öll bræðrum mun vera að fullu lýst.

Bræðrasaga Bjarnasona. 1. Kapítuli. Í héraði því sem liggur undir rótum jökuls á suðaustur horni þessa lands, má finna sýslu eina sem löngu fyrir daga Jörunds hundadagakonungs hefur verið lofuð fyrir einstaka og ægifagra náttúrusköpun, en löngum hefur verið deilt um hvort verk það sé af goðum eða guðum unnið. Ekki verður nafn sýslunnar á varir bornar, þar eð miklar deilur ganga yfir daga þessa, hvort hún beri nafn með rentu, en svo er fyrir víst, að deilist landsvæði hennar í nokkra hreppi. Ein er sú sveit í umtöluðu héraði sem af öðrum þykir bera, bæði hvað landsköpun og mannkosti bera. Þar munu jöklarnir fagrastir, dalirnir bestu beitilönd, sandarnir miklu hin bestu ræktarlönd, og á jörð hverri sem í sveit þessari finnst, mun vera hin mestu hlunnindatekjur. Þar í sveit er huldufólkið og álfana að finna, jafnt og tröllin sem og forynjurnar, sem hafa þó strítt hverjum þeim sem gangandi vill um hana fara. Í Sveit þessari er byggðarkjarni einn sem kallast Mörk. Á Mörk er að finna jarðir nokkrar í byggð, allt frá Múla að Hóli. Landnámsjörð er þar að finna og mun það vera Skorrafell, sem stendur undir Skorrafellshnútu sem er huldumannsleg mjög og er þar að finna ýmsa kvisti kynlega. Vatn er þar er eitt sem nefnist Káravatn og í því mun nykur einn halda sig. Að Skorrastöðum er beitarland gott og afrekstur mikill. Land liggur frá fjöru að jökli yfir víðáttumikla sanda sem eru svo og að fjórðungi upp ræktaðir. Jökulá á ein er Mórá heitir rennur við túnfót Skorrastaða. Ekki mun þó hlutverka þessara skrifa sem á þessu blaði standa, að lýsa högum sveita og bæja betur og bendi ég fróðleiksfúsum mönnum á jarðarbækur sýslumanna, ef þeir æski þessa fleira að vita. En á bæ þeim sem hér er lýst ólust upp bræður sem síðar urðu að miklum vegsemdarmönnum, áberandi í þjóðlífi og miklir framfaramenn í sveit þeirri sem er enn við sögu. Eru afrek og gjörðir bræðra þessara mér efni á blað og dreg ég fyrsta staf 2. kapítula til upphafs að Bræðrasögu Bjarnasona, og mun saga sú sem hér er sögð vera frásögn og lýsingar af Bjarnasonum þeim, sem upp að Skorrafelli ólust.

Jæja jæja..  er ekki rétt að láta aðeins vita af sér, svona svo fólk haldi að maður sé ekki dauður og grafinn. Mikið vatn hefur runnið til sjávar síðan síðast og ég er orðinn eldri og þroskaðri síðan þá. Viðburðarríkur júní mánuðurinn var fjári góður og ýmislegt brallað, þó svo að flestir dagarnir hafi einkennst af girðingarvinnu og öðrum landbúnaðarstörfum hér í sveitinni, ég er jú landbúnaðarverkamaður. En mánuðurinn hófst á sjómannadeginum og má með sanni segja að partyin og ballið sem því fylgdi hafi aldeilis virkað vel á mann og komið manni a bragðið fyrir sumarið. Eftir þennan dag sem er settur til heiðurs sjómönnum komu vinnudagar, svo kom helgi þar sem dottið var í það, svo hálf vinnuvika en þá var kominn tími til að halda suður á bóginn og koma sér fyrir í leikhúsinu Loftkastalanum vegna æfinga á Súperstar. Kom þar saman gamli hópurinn aftur og urðu gríðarleg fagnaðarlæti á milli allra og fólk vissi ekki hvernig það átti að haga sér. Að kvöldi 16. var okkur boðið á Grímu verðlaunin þar sem allt fræga leikarapakkið var og síðan í partý og ball. Þar var fólk eins og Ingvar E., Rúnar Freyr, Birta í stundinni okkar og hvað þetta snobblið heitir nú allt. Maður endaði samt í party og svo lenti maður niður í bæ á pöbbarölti. En maður tók 17 júní frekar rólegar vegna þeirrar ákvörðunar að maður vildi ekki ofreyna sig fyrir frumsýninguna í Loftkastalnum þann 18. Sýndum við að mínu mati þá allra bestu sýningu í þau skipti sem við höfum stigið á svið saman og var okkur klappað lof í lófa af þeim 250 manns sem sátu í salnum. Þá var haldið svaka stuðparty fyrir okkur í boði aðstandenda Loftkastlans og var frítt á barnum og maður varð allveg sótölvaður. Endaði í party hjá Valda bróðursog frétti ég eftir á að ég hafði gengið berserksgang þar. 19. júní var síðan aftur sýning í Loftkastalanum sem lukkaðist ágætlega en eftir hana hélt maður síðan heim á leið í átt að sveitinni fögru.

Júní mánuður leið svona með vinnu og djammi og svo kom að Humarhátíðinni sem var núna nýliðnu helgi og var það þriggja sólarhringa törn. Endalaust fjör og allveg þvílíkt stuð allan tímann, og frá svo miklu að segja, að sennilega er ekki pláss fyrir það hér, svo ég sleppi því bara allveg.!

Nú er svo farið að styttast í Benidorm ferðina. Brottför þann 28 júlí, og má segja að sú ferð verði bara tær snilld út í eitt, engin hætta á öðru þegar maður fer með 5 léttklikkuðum félögum sínum.

Annars hef ég það bara fínt ef ykkur langar að vita það. Hugsa að ég fari að segja þetta gott, leggist upp í rúm með bókina Pilt og Stúlku í hönd og klári að lesa hana.

Pæling: Ef maður gæti hoppað þrjá klukktíma aftur í tímann og maður myndi hitta sjálfan sig, hvernig myndi það enda þegar maður kæmi til baka úr tímaflakkinu?

Fleira er ekki í þessum stiklað og stóru-fréttatíma. Veriði sæl.

Tilvitnun dagsin: ,, ..but sometimes they come back".

P.S. Myndir frá Loftkastalatripinu og Humarhátið væntanlegar innan tíðar.